معرفی رمان فرانسوی Le Petit Chose

رمان فرانسوی Le Petit Chose: Histoire d'un enfant

کوته‌نوشتی دربارۀ داستان:

          این کتاب نخستین رمانِ نویسنده‌ای شهیر است، که در برگیرندۀ زندگینامۀ وی و با قلمی دوسویه، ملایم و خشن، است. این داستان دربارۀ زندگی روستا‌زاده‌ای فقیر و لاغراندام است و سیر زندگی او را در گذار از دوران کودکی پر‌رنج و رسیدن به دوران بلوغ، همراه با دردهای مخصوص‌به‌خود روایت می‌کند. این کتاب مانند کتاب تربیت احساسات فلوبرْ مخاطب ویژه، یعنی نوجوانانی با روحیۀ رمانتیک دارد، و می‌کوشد میان خواننده با شخصیت اصلی داستان همزات‌پنداری ایجاد کند. شخصیتی که در بیشتر اوقات در رویارویی با کلاسِ خشنِ درسِ زندگیْ هیچ پشتوانه‌ای ندارد. سبک کلاسیک نگارش این داستان باعث شده است تا آن را در زمرۀ آثار برجستۀ ادبیات قرن نوزده بگنجانند و ازهمین‌رو لقب چارلز دیکنز فرانسه را به خالق آن نسبت داده‌اند. 

کوته‌گزینی از داستان:

             (اوه، از دست این هنرمندها که من اون‌ها رو مثل مدفوع از خودم دفع می کنم. می‌دونستی‌که، این قماش آدم‌ها از بس با مجسمه و نقاشی ‌ زندگی کرده‌اند به خیال‌شون دنیا فقط همین چیزهاست. همیشه وِرد زبونشون صحبت از فرم و خط و رنگ و هنر یونان و معبد پارتنون و ماستوئید و این‌جور چیزهاست. با نگاه کردن به دماغ‌تون یا دست‌تون دنبال این می‌گردن که شما یک تیپ شخصیتی و یا منحنی رفتاری دارید یا نه! اما عین خیالشون هم نیست که چی توی سینۀ شما می‌تپه و چه‌جور احساساتی دارید و اینکه اشک می‌ریزید و یا اینکه نگرانی‌هایی دارید یا نه. ارزش این چیزها از نگاه اون‌ها در حد یک بُزِ مرده است.)

           (بغرنج‌ترین جای ماجرا اینه که از زمان ورشکستگی و خاکستر‌نشین‌شدن ما عمو باپتیست نگاه بدبینانۀ خیلی عمیقی نسبت‌به جنابِ ایست داشت و این‌که از بام تا شام مادر بیچارۀ من محکوم به شنیدن این گفته‌ها بود: «این جناب ایست خیلی کار رو جدی نمی‌گیره»، یا «پیر خرف!» باید می‌دیدی  با کدام لحن از خود‌مطمئنی و انگار که بخواد پند‌ و‌اندرزی بده با کلی آب‌و‌تاب، صحبت از دستور زبان اسپانیایی می کرد. از همون‌موقع، بارها و بارها شده بود که آدم‌هایی رو ملاقات کنم، که به قول خودشون، خیلی جدی بودند و اوقاتشون رو صرف با آب‌و‌تاب صحبت کردن از دستورزبان اسپانیایی می‌کردن و به خیالشون سایرین خیلی آدمهای جدی‌ای نیستند.)