معرفی رمان فرانسوی Kafka Metamorphose

رمان فرانسوی Kafka Metamorphose

کوته‌نوشتی دربارۀ داستان:

بسیاری کافکارا با رمان مسخ می‌شناسند. این رمان در زمان چاپ دوباره‌اش درست مانند بمبی ادبی عمل کرد؛ چراکه بعید است هیچ اثری بهتر از این رمان بتواند پیوند میان ادبیات و بحران هویت وجودی را به نمایش بگذارد. با خواندن این رمان، ابتدا تصور می‌کنیم که ماجرا مربوط به یک حشره است. سپس پی می‌بریم که ماجرای یک انسان است و در پایان در می‌یابیم که ماجرا دربارۀ خود ما است. در دنیای واقعی، گرگور سامسا فاصلۀ چندانی با تداعی کردن این تصور و این اندیشه ندارد که در وجود ما یک همزاد است. این همزاد همان هنرمند رانده‌شده از جامعه و خانواده و نیز نوجوان در اوج دوران بلوغ و روایتگر انسانی است گمگشته. کافکا پیوند میان یک جامعۀ تنگ‌نظر و شکنجه‌گر و شیفتۀ سلسه‌طبقات اجتماعی و پول و ثروت و همین‌طور ژرفای پلیدیِ رسوخ یافته در وجود شخصیت داستانی را به نمایش می‌گذارد. این کتاب در قالب داستانی کوتاه‌ نوشته شده‌است. شکلی از داستان‌نویسی که یک قرن بعد نظیرش را در فیلم‌های دیوید لینچ شاهد هستیم. 

کوته‌گزینی از داستان: 

آن جراحت عمیقی، که گریگور از یک ماه پیش از آن رنج می‌برد، به‌صورت یک خاطرۀ دیدنی و نمایان در گوشتِ تنش باقی ماند. انگار که بخواهد حتی به پدرش هم این نکته را یادآور شود که گرگور به‌رغم آن صورت کریه کنونی‌اش باز هم عضوی از اعضای خانواده است که کسی حق دشمن انگاشتن او را ندارد، بلکه این وظیفه بر دوش خانواده است تا با شکیبایی و فروخوردن هر‌گونه حس انزجار با او رفتار کنند. 

خواهر گرگور همان‌گونه که دستش را به نشانۀ مقدمه‌چینی بر روی میز می‌زد گفت: «پدرومادرِ گرامیِ من! نمی‌شود این وضع ادامه پیدا کند. اگر شما متوجه مسأله نیستید، من خوب متوجهم. نمی‌خواهم با بردن نام برادرم صحبت از دیو کریهی کرده باشم که اینجا است. فقط‌وفقط این را می‌گویم که باید یک‌جوری از شر این مسأله خلاص شویم. از منظر انسانی، هر کار ممکنی برای مداوا و تحمل او را انجام داده‌ایم؛ به گمانم هیچ‌کس نمی تواند کمترین خرده‌ای به ما بگیرد.»