معرفی رمان فرانسوی Je cherchais une rue

رمان فرانسوی Je cherchais une rue

کوته‌نوشتی دربارۀ داستان:

داستان دربارۀ کودک یتیمی است ساکن خانۀ بزرگی در توپانگا کانیون. جایی کنار‌ مادربزرگ و مادر و دائی‌اش. خانوادۀ او مال‌و‌منالی ندارد، ولی رفاه نسبی‌ای  را تجربه می‌کند . اسم این کودک شارل ویلفورد است. اوقاتش به شادمانی و خوشی می‌گذرد، اما ابرهای سیاه  بی‌معطلی بالای سرش جمع می‌شوند. مادرش را بیماری سل با خود می‌برد و مادربزرگش هم در نتیجۀ رکورد بزرگ از شغلش محروم شده است. این مرد جوانِ بی‌پشتوانه راهی جاده‌ها می‌شود. درست مثال هزاران پسربچه هم‌سن‌وسال خودش. آن گاه یک زندگی همراه با آوارگی در مسیر تاریکی و کافه‌ها و کثافت‌خانه ها و خوراک و سوپ‌های مردمی آغاز می‌شود‌. 

 داستانی اتوبیوگرافیک زندگینامه‌ای دربارۀ زندگی ویلفرود و سراسر روشن‌بینی و طنز و ابراز‌احساسات. ماجرای سفری دردآور که تا انتهای زندگی و در جست‌وجوی یافتن پدر گمشده‌اش پیش می‌رود. 

کوته‌گزینی از داستان:

هنگامی‌که یک مرد خبر از زمان و مکان صرف شدن وعدۀ بعدی غذایش ندارد، باید بعد از خوردن آخرین لقمه، نگران آنچه باشد که باید بعداً بخورد. این تلاش بی‌وقفه او را یا به سورچرانی می‌رساند، و یا کارش به گرسنگی و قحطی می‌کشد. یک مرد سرانجام از فرط گیجیِ ناشی از ناچاری افسرده می‌شود. من وسط یک اجبار اعصاب‌خردکن؛ یعنی خوردن سه غذای متفاوت در عرض یک ساعت گیر کرده‌ام و تلاش می‌کنم که با زوروزحمت دو وعدۀ پایانیِ غذا را هرطور شده بخورم. چرا‌که ممکن است اقبال غذای دوباره خیلی زود سراغم نیاید. ولی همیشه بخت با من یار نبوده‌است و گاهی پیش آمده‌است که دو روز تمام بی هیچ غذایی سپری شود. اوضاع‌و‌احوال من این‌جور بود که برای زنده ماندن در راه‌ها و جاده‌ها نباید خیلی بین وعده‌های غذایی شکمم را خالی نگه دارم؛ چرا که اقبال ممکن برای غذا خوردن بسیار اندکند. پس چه بهتر که آدم به‌جای گرسنه ماندن، حسابی خودش را در حد اشباع سیر نگه دارد.