معرفی رمان فرانسوی Divine Providence

رمان فرانسوی Divine Providence

کوته‌نوشتی دربارۀ داستان:

من هیچ‌وقت ازدواج نکردم. شاید به این دلیل که از دست انداخته شدن در جلوِ یک زن احساس خجالت می‌کردم. فِرِد فیتچ نه آدم بوالهوسی است، نه احمق. اما آدم زودباوری است و همین ویژه‌گی‌اش اون را به طعمه‌ای رویایی برای بسیاری  از کلاه‌برداران تبدیل می‌کند. کلاه‌بردارانی که وجودشان در آمریکا بیداد می‌کند. کلاه بردارها خیلی خلاق هستند و به‌شکل عجیبی از کیلومترها آن‌سوتر رد پول را می‌زنند. هنگامی‌که فیتچ خبردار شد سیصد هزار دلار از عمو مَت ارث برده‌است، ابتدا حتی این خبر را باور نکرد؛ چون از اساس اصلاً عمون مَتی جود نداشت. 

اکنون که به‌راستی چنین ارثیه ای به او رسیده بود  زندگی‌اش پیچ‌و‌تاب‌های خطرناکی به خود می‌گرفت. او خودش با کلاه‌برداری پول و ثروتی بهم زده بود. پس باید حتماً این مثلاً عمو مَت کلی دشمن هم برای فیتچ به ارث گذاشته‌است.

کوته‌نوشتی دربارۀ داستان:

آن‌ها رفتند و با به‌ هم خوردن درْ ژِرتی سرش را از آشپزخانه بیرون آورد. 

• - رفتند؟ 
• - آره.

 زن با لحنی فیلسوفانه گفت: پلیس ها همشون خنگند. تو را به خدا این خونۀ جنگلی‌ات را ببین! شبیه آرامگاه شده. گرامافون برقی داری؟

• - بعید می‌دونم از صفحه‌های موسیقی من خوشت بیاد. 
• - آره. گُلَم. خودم هم فهمیده‌ام و حالیمه. اما به قول یک بابایی یک‌کم موسیقی بهتر از هیچیه. یکی از اون کوارتت‌ها با موسیقیِ ساز زِهی رو برام می‌گذاری. دست بجنبان!

سمفونی نهم بتهون را با آخرین درجۀصدا برایش گذاشتم. اگه دلش سروصدای زیاد می‌خواهد، خب این هم سر‌و‌صدای زیاد